(این شعرو یه دوست خیلی خوب برام فرستاده بود حیفم اومد که نزارم تو بلاگم)
نکند خاطره هامان پس یک پرده بماند و پراز گرد فراموشی دلها بشودنکند خاطره هامان نشود حک شده برقلب صداقتنکند زود بمیرد,نکند تازه زدل خواسته و خسته بمیردنکند ما به کسی راست نگوئیمنکند یاد نگیریم که صداقت زیباستوپراز راه تماشاستوپر از لحظه ی دلهای پر از ساکت و تنهاستره ما آخرش این جاده ی بی دغدغه باشدره ما راه خداحافظی از راه کسانیست
که از حادثه ی عشق ترندکه پر از لحظه ی دیدار صداقت هستندلحظه ی آخر دیدار بماند بر یاد,دوستان برگردیدخنده بر لب بکنید,زیر لب بسپارید به دلهای رفاقتحرف دلدوستی و مهرو وفا را,که همینها که پر از عاطفه اندرازدار صادقی هستند در حفظ تمام حرفهای خفته در دلهای تنهایادمان باشد بگوئیمقلب من باشد برایتتا ابد با قلب من باشرازدار حرفهای لحظه های سرد من باشیاد من باش یاد من باش
عشق اين است که تو با صداي من سخن بگويي و با چشمان من ببيني
و هستي را با انگشتان من کشف کني
خب این همه از عشق و عاشقی مطلب جم کردم وگذاشتم تو بلاگ
این دفه میخوام نظر خودمو بگم اونم تو یه جمله
(( عشق دو نقطه است نقطه شروع خواستن و نقطه پایان به دست آوردن ))
اینم یه نظر برفی وسرد برای شما
نه از خاکم نه از بادم
نه در بندم نه آزادم
نه آن لیلاترین مجنون
نه شیرینم نه فرهادم
فقط مثل تو غمگینم
فقط مثل تو دلتنگم
اگر آبی تر از آبم
اگر همزاد مهتابم
بدون تو چه بی رنگم
چه بی تابم بدون تو
تقدیم به تو